Πολύ

όμορφο

για

να

ανησυχείς

Η αναρρίχηση ήταν πάντα για μένα κάτι περισσότερο από μια απλή σωματική δραστηριότητα. Με μεγάλωσαν οι γονείς μου, οι οποίοι στο παρελθόν ασχολούνταν πολύ με την αλπική αναρρίχηση, και οι ιστορίες τους για αναρριχήσεις στα βουνά με ελάχιστο εξοπλισμό με γοήτευαν πάντα. Επιπλέον, τα αναρριχητικά μας πεδία έχουν αρκετά αραιές ασφαλίσεις, οπότε, αν ήθελα να σκαρφαλώνω πρώτος στα πεδία της περιοχής μας, έπρεπε απλώς να μάθω να αποδέχομαι τις μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των ασφαλειών και τον εύλογο φόβο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μια ξεχωριστή χώρα, γιατί, εκτός από την πληθώρα διαδρομών αθλητικής αναρρίχησης και bouldering, διαθέτει και τεράστια παράδοση στην παραδοσιακή αναρρίχηση. Πρόκειται για μια κουλτούρα βαθιά ριζωμένη στο βρετανικό DNA της αναρρίχησης και είναι πολύ ενδιαφέρον να τη γνωρίζει κανείς. Πάντα δίσταζα αρκετά να πάω να δοκιμάσω κάποιες από τις πιο δύσκολες διαδρομές παραδοσιακής αναρρίχησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, επειδή συχνά φαίνονται αντικειμενικά πολύ επικίνδυνες. Οι τοποθετήσεις των ασφαλειών είναι συχνά πολύ επισφαλείς και εξακολουθώ να αισθάνομαι σχεδόν αρχάριος όταν πρόκειται να τοποθετήσω και να εμπιστευτώ τις ασφάλειες.

Όταν ο φίλος μου, Neil Gresham, έκανε την πρώτη ανάβαση της Lexicon το 2021, ήξερα ότι ήταν μια διαδρομή που έμοιαζε υπερβολικά καλή για να την προσπεράσει κανείς. Βρίσκεται σε ένα πανέμορφο τοπίο του Lake District, ψηλά στα βουνά, συνδυάζοντας με τον ιδανικό τρόπο τις δεξιότητες της παραδοσιακής αναρρίχησης, την ψυχραιμία και τη σωματική κατάσταση που απαιτεί η αθλητική αναρρίχηση.

Η σκιά πέφτει το απόγευμα, οπότε μπορούσαμε να κάνουμε πεζοπορία το πρωί, να απολαμβάνουμε τον ήλιο και να συζητάμε κάτω από τις ακτίνες του, ενώ εγώ παρατηρούσα τον τοίχο από το πλάι. Φαινόταν σίγουρα επιβλητικός, αλλά η μέρα ήταν υπερβολικά όμορφη για να ανησυχούμε πραγματικά. Ήταν υπέροχο να μοιραστώ τη μέρα με τον Neil και τον Craig Matheson, έναν ακόμη ντόπιο αναρριχητή που έχει πραγματοποιήσει πολλές πρώτες αναβάσεις στην Περιοχή των Λιμνών.

Υπάρχει μια υπέροχη απλότητα στο να περιβάλλεσαι από αναρριχητές που μοιράζονται το ίδιο πάθος και την ίδια αντίληψη για τη ζωή, και δεν έχει πραγματικά σημασία αν είναι η πρώτη ή η εκατοστή φορά που συναντιέστε. Καθώς η σκιά πλησίαζε, πήγαμε στην κορυφή του αναρριχητικού πεδίου και ο Neil κατέβηκε με ραπέλ κατά μήκος της διαδρομής για να την καθαρίσει, να βάλει λίγη μαγνησία και να μου δείξει τα σημεία τοποθέτησης του αναρριχητικού υλικού, καθώς κρεμόμουν περίπου 8 μέτρα δεξιά της για να έχω καλή ορατότητα. Χρησιμοποιούσα επίσης βίντεο που είχα στο τηλέφωνό μου, ώστε να οπτικοποιήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη σειρά των κινήσεων.

Ο Neil και ο Craig έκαναν εξαιρετική δουλειά αποσπώντας μου την προσοχή και κρατώντας το κλίμα ανάλαφρο, αλλά λίγο πριν ξεκινήσω, πήρα ένα λεπτό για να συγκεντρωθώ και να συνειδητοποιήσω τι επρόκειτο να συμβεί. Ένιωθα χαλαρός, όμως ήδη τα πρώτα μέτρα ήταν κάπως απρόσμενα. Η αναρρίχηση δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, αλλά απαιτούσε αρκετό θάρρος, και δεν ήμουν πραγματικά σίγουρος ότι οι ακμές ήταν σταθερές. Κυρίως δεν είχα συνηθίσει να σκαρφαλώνω σε αυτόν τον συγκεκριμένο βράχο, αλλά η προσπάθεια δεν εξελισσόταν τόσο τέλεια όσο ήλπιζα. Όταν έφτασα 15 μέτρα πάνω από το έδαφος, όπου μπορούσα να τοποθετήσω καλές καμ, το έκανα γρήγορα και με ακρίβεια. Στο ράφι άφησα την επιγονατίδα μου και χαλάρωσα. Σαν να ήταν άλλη μία αθλητική διαδρομή.

Το δύσκολο με το Lexicon είναι ότι το πιο απαιτητικό κομμάτι είναι μεγάλο και αμείλικτο από την αρχή ως το τέλος. Κάθε λαβή είναι αρκετά ιδιαίτερη και είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις κάθε ακίδα και κάθε κρύσταλλο. Καθώς στόχευα σε flash και δεν είχα προπονηθεί στις κινήσεις, αιφνιδιάστηκα κάποιες φορές. Οι πρώτες πέντε κινήσεις ήταν τέλειες, αλλά μετά άρχισα να αυτοσχεδιάζω, οι λαβές ήταν λίγο διαφορετικές απ’ ό,τι περίμενα και κινδύνευα να χάσω τον ρυθμό μου. Δεν κουραζόμουν υπερβολικά, αλλά ήλπιζα να έχω λίγο περισσότερο περιθώριο. Καθώς ανέβαινα όλο και ψηλότερα, δυσκολευόμουν να διατηρήσω τη συγκέντρωσή μου. Έπειτα έφτασα στις δύο τελευταίες δύσκολες κινήσεις.

Πιάνοντας τη μικρή κλειστή λαβή με το αριστερό χέρι, τη λαβή για δύο δάχτυλα με το δεξί και την τελευταία δύσκολη κίνηση, μια δυναμική κίνηση προς μια σχισμή. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορείς πραγματικά να την εκτελέσεις με έλεγχο, ειδικά όταν είσαι κουρασμένος. Αυτοσχεδίασα, άλλαξα ένα πάτημα, το άλλαξα ξανά, αλλά η τελευταία αλλαγή ένιωθα πως ήταν σωστή. Έτσι απλώς το επιχείρησα, χωρίς να το σκεφτώ. Έπιασα τη σχισμή, ακόμα χωρίς ιδιαίτερο συναίσθημα, γιατί απέμεναν δύο κινήσεις. Το να φτάσω στο τελικό χείλος ήταν εκπληκτικό, αλλά ξαφνικά άρχισα να συνειδητοποιώ τι είχε μόλις συμβεί. Παρά την απόλυτη χαρά, έτρεμα και λίγο. Χάρηκα πραγματικά που δεν χρειάστηκε να δοκιμάσω εκείνη την πτώση.

Ευχαριστώ, Neil, που άνοιξες αυτή τη διαδρομή, και ευχαριστώ για την ασφάλιση! Το να αναρριχηθώ στο Lexicon με την πρώτη προσπάθεια σημαίνει πολλά για μένα, και σημαίνει ακόμη περισσότερα το ότι ήσουν στην άλλη άκρη του σχοινιού!