Ο

δρόμος

προς

την

ανάδειξη

του

πρώτου

Παραολυμπιονίκη

της

αναρρίχησης

Η Amruta και η Lucia γεννήθηκαν χωρίς τον αριστερό τους πήχη, γεγονός που τις κατατάσσει στην κατηγορία AU2 της παραναρρίχησης για διεθνείς αγώνες. Παρότι και οι δύο αγωνίζονται πλέον στο Παγκόσμιο Κύπελλο, δεν ήταν πάντα έτσι.

Για τη Λουτσία, μια 31χρονη από τη Βενετία, η αναρρίχηση ξεκίνησε στα 18 της και γρήγορα έγινε πάθος, τροφοδοτούμενο από την αγάπη της για την κίνηση και την πρόκληση.

“Το να νιώθω το σώμα μου να κινείται με ροή είναι σαν να χορεύω. Αγαπώ την αναρρίχηση, γιατί οι μύες και το μυαλό είναι εξίσου σημαντικοί”, περιγράφει η Lucia. Από τον πρώτο της αγώνα το 2015, ανεβαίνει σταθερά στο βάθρο, με πιο πρόσφατη επιτυχία τη νίκη της στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Άρκο. Σκαρφαλώνοντας μαζί με τη Lucia, είναι ξεκάθαρο ότι την κινητοποιεί ένα φλογερό πάθος για το άθλημα και ότι δεν κάνει εκπτώσεις ούτε στην προπόνηση ούτε στον αγώνα.

Η Amruta, η 32χρονη Ελβετίδα αναρριχήτρια που άρχισε να αναρριχάται το 2018, περιγράφει την πορεία της με ταπεινότητα, παρότι η ταχύτατη εξέλιξή της είναι εκπληκτική. Μέσα σε τέσσερα χρόνια, από εντελώς αρχάρια έφτασε να εκπροσωπεί την Ελβετία στη διεθνή σκηνή.

Και οι δύο αναρριχήτριες τόνισαν τις μοναδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αθλητές με αναπηρία, ιδιαίτερα σε ένα τόσο απαιτητικό άθλημα όπως η αναρρίχηση. Η επίλυση προβλημάτων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δραστηριότητας και, για την Αμρούτα και τη Λουσία, αυτό συχνά σημαίνει την ανάπτυξη εναλλακτικών μπετών και στρατηγικών για την ολοκλήρωση διαδρομών στην αίθουσα αναρρίχησης και αγωνιστικών προβλημάτων.

Ο φόβος διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στις εμπειρίες τους. Η Amruta παραδέχεται: «Εξακολουθώ να φοβάμαι την πτώση». Αντί να θεωρεί τον φόβο αδυναμία, τον αντιμετωπίζει ως ένα εμπόδιο που πρέπει να διαχειριστεί και ως υπενθύμιση ότι η αποτυχία στην αναρρίχηση δεν είναι μόνο αναπόφευκτη, αλλά και απαραίτητη για την εξέλιξη.

Παρά τα εντυπωσιακά επιτεύγματά τους, και οι δύο αθλήτριες έρχονται αντιμέτωπες με την πραγματικότητα της περιορισμένης επαγγελματικής υποστήριξης προς αθλητές με αναπηρία. Για τη Lucia, αυτό έχει σημάνει θυσίες όπως η μετακόμιση στο Arco για προπόνηση και η διαμονή σε ένα βαν, ώστε να αξιοποιήσει στο έπακρο τις ευκαιρίες για αναρρίχηση. Η Amruta συνδυάζει την καριέρα της στην αναρρίχηση με ένα απαιτητικό πρόγραμμα εργασίας.

Με τους Παραολυμπιακούς Αγώνες να πλησιάζουν, ο κόσμος σύντομα θα γίνει μάρτυρας των απίστευτων επιτευγμάτων των αθλητών της παραναρρίχησης στη μεγαλύτερη αθλητική σκηνή όλων.

Η συμπερίληψη της παραναρρίχησης στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες 2028 αποτελεί κομβική στιγμή για το άθλημα. Η αυξημένη προβολή και υποστήριξη θα μπορούσαν να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ αθλητών χωρίς αναπηρία και αθλητών με αναπηρία, οδηγώντας σε καλύτερες εγκαταστάσεις, περισσότερες χορηγίες και περισσότερες ευκαιρίες προπόνησης. Ωστόσο, παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το ποιες αγωνιστικές κατηγορίες θα συμπεριληφθούν — μια πρόκληση που θυμίζει τις αρχικές δυσκολίες της εμφάνισης της αναρρίχησης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο 2020.

Η ανακοίνωση ότι η παρααναρρίχηση θα συμπεριληφθεί στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028 προμηνύει θετικές εξελίξεις για την επαγγελματοποίηση του αθλητισμού για άτομα με αναπηρία και θα μπορούσε να επιταχύνει ακόμη περισσότερο την πρόοδο του αθλήματος – με περισσότερο χρόνο για προπόνηση και αποκατάσταση, καλύτερες ομάδες υποστήριξης και περισσότερα κίνητρα για να ξεκινήσει κανείς. Όπως η Lucia και η Amruta, ελπίζω ότι η προβολή των Παραολυμπιακών Αγώνων μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών για την παρααναρρίχηση.

Ο χρόνος που πέρασα με την Αμρούτα και τη Λουτσία ανέδειξε τα βαθιά μαθήματα που διδάσκει η αναρρίχηση. Δεν αφορά μόνο τα μετάλλια ή τις διεθνείς διοργανώσεις, αλλά την ψυχική ανθεκτικότητα, την αίσθηση κοινότητας και τη χαρά της υπέρβασης των εμποδίων. Παρακολουθώντας τες να συνεργάζονται, παρότι ήταν ανταγωνίστριες, θυμήθηκα το μοναδικό πνεύμα της αναρρίχησης: ένα άθλημα που ευδοκιμεί χάρη στην ανταλλαγή γνώσεων και την αμοιβαία ενθάρρυνση.

Η δέσμευσή τους να δείξουν ότι η αναρρίχηση είναι για όλους — ανεξάρτητα από τις σωματικές διαφορές — είναι ένα ισχυρό μήνυμα. «Φυσικά και είναι εφικτό», τόνισαν και οι δύο, αντικατοπτρίζοντας το βασικό πνεύμα της αναρρίχησης και εμπνέοντας τους άλλους να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις με θετική στάση.

Περνώντας μια μέρα συζητώντας με τη Lucia και την Amy για την πορεία τους, ήταν πραγματικά ενθαρρυντικό να βλέπω τόσο ξεκάθαρα ότι η βαθιά αγάπη τους για την αναρρίχηση και τα μαθήματα που μας διδάσκει αποτελούν τη βάση των αγωνιστικών τους στόχων.

Ενώ τα μετάλλια, οι διακρίσεις και οι συμμετοχές στους Ολυμπιακούς Αγώνες αποτελούν μέρος της αγωνιστικής αναρρίχησης, μου φάνηκε πως η προσωπική αξία που μπορεί να βρει κανείς αφιερώνοντας τον εαυτό του σε έναν σκοπό με πολύ βαθύτερες ρίζες αναδεικνύεται πιο έντονα στην ιστορία της αναρριχητικής πορείας της Amy και της Lucia.

Ήταν ενθαρρυντικό να ακούμε για τη βαθιά δέσμευση της Amy και της Lucia να αποδεικνύουν στον εαυτό τους και στους άλλους ότι η αναρρίχηση είναι πραγματικά για όλους και ότι τα εμπόδια για να ασχοληθεί κανείς με αυτήν μπορούν να ξεπεραστούν· στην πραγματικότητα, αυτή η πεποίθηση βρίσκεται στην ίδια την καρδιά του αθλήματός μας.

Ευχαριστούμε και πάλι τη Mammut, καθώς και την Amy και τη Lucia, που μας βοήθησαν να υλοποιήσουμε αυτό το εγχείρημα.