02/2025

Το Shames είναι μια ιστορία που αποδεικνύει ότι το σύνολο είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του. Αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να κλείσει το 2008 και χωρίς να διαφαίνεται καμία προοπτική αγοράς, η κοινότητα συσπειρώθηκε για να δημιουργήσει το πρώτο συνεταιριστικό μοντέλο στον Καναδά. Ο συνεταιρισμός My Mountain Co-op, στον οποίο συμμετείχαν ντόπιοι ιδιώτες, επιχειρήσεις, σύλλογοι και εταιρείες, συνεργάστηκε για να αγοράσει το βουνό το 2011 και να λειτουργεί το χιονοδρομικό κέντρο ως εγχείρημα της κοινότητας. Σήμερα, μια δεκαετία αργότερα, το Shames εξακολουθεί να λειτουργεί και αποτελεί πρότυπο για χιονοδρομικά κέντρα σε όλο τον κόσμο.
Σε όλη τη Βόρεια Αμερική, τα μικρά, οικογενειακά χιονοδρομικά κέντρα εξαφανίζονται υπό το βάρος των αυξανόμενων οικονομικών πιέσεων, του rising κόστους λειτουργίας και του ανταγωνισμού από τα μεγάλα θέρετρα. Κάποτε αποτελούσαν την καρδιά της τοπικής χειμερινής κουλτούρας, όμως αυτά τα μικρά, οικογενειακά χιονοδρομικά κέντρα δυσκολεύονται να εκσυγχρονίσουν τις παρωχημένες υποδομές τους και να προσελκύσουν τον ολοένα και μικρότερο αριθμό σκιέρ, καθώς πολλοί επιλέγουν συχνά πολυτελείς προορισμούς. Η παρακμή τους αφήνει κενά στις τοπικές κοινότητες, όπου εδώ και χρόνια αποτελούν σημεία αναφοράς για οικονομικά προσιτή ψυχαγωγία και ενδυνάμωση των δεσμών μεταξύ των κατοίκων.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, το Shames Mountain στη Βρετανική Κολομβία αντιμετώπισε παρόμοια τύχη. Καθώς δεν μπορούσε να συνεχίσει να λειτουργεί ως ιδιωτική επιχείρηση, το χιονοδρομικό κέντρο βρέθηκε στο χείλος του κλεισίματος. Όμως, αντί να αφήσει το αγαπημένο της βουνό να χαθεί, η τοπική κοινότητα ενώθηκε και μετέτρεψε το Shames στον πρώτο μη κερδοσκοπικό συνεταιρισμό χιονοδρομικού κέντρου στον Καναδά, ιδιοκτησίας της ίδιας της κοινότητας.





Ο Συνεταιρισμός του βουνού Shames ευδοκιμεί χάρη σε ένα μοντέλο που δίνει προτεραιότητα στην πρόσβαση, τη βιωσιμότητα και τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Οι συνδρομές των μελών, η εθελοντική προσφορά και η συμβολή των μετόχων—οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκουν στην τοπική κοινωνία—διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία του. Οι κάτοικοι της περιοχής διοργανώνουν εκδηλώσεις συγκέντρωσης χρημάτων, διαθέτουν χρόνο για τη συντήρηση και βοηθούν ακόμη και στη διαμόρφωση των μονοπατιών. Αυτό το κοινό αίσθημα ιδιοκτησίας καλλιεργεί έναν βαθύ δεσμό με το βουνό, διασφαλίζοντας την επιβίωσή του για τις επόμενες γενιές.
Η επιτυχία του συνεταιρισμού αναδεικνύει μια βιώσιμη εναλλακτική απέναντι στις πιέσεις της εταιρικής συγκέντρωσης, αποδεικνύοντας ότι, ενδυναμώνοντας τις τοπικές κοινότητες, τα μικρά χιονοδρομικά κέντρα μπορούν να ακμάσουν ως ζωντανά πολιτιστικά και ψυχαγωγικά κέντρα. Το Shames Mountain δεν επιβιώνει απλώς — αποτελεί φάρο ανθεκτικότητας και καινοτομίας με επίκεντρο την κοινότητα σε έναν κλάδο που αλλάζει.