Βαφή

σε

διάλυμα:

βιώσιμα

υφάσματα

για

φιλικό

προς

το

περιβάλλον

εξοπλισμό

υπαίθριων

δραστηριοτήτων

Παρά τη σημαντική τεχνολογική πρόοδο του τελευταίου αιώνα, η εξέλιξη της διαδικασίας βιομηχανικής βαφής έχει προχωρήσει με πολύ αργούς ρυθμούς. Στην πραγματικότητα, πολλές μέθοδοι βαφής που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα εφαρμόζονται εδώ και αιώνες. Οι παραδοσιακές πρακτικές, που αρχικά αναπτύχθηκαν για τη βαφή φυσικών ινών, όπως το βαμβάκι και το μαλλί, βυθίζουν τα υφάσματα σε λουτρά βαφής, χρωματίζοντας την εξωτερική επιφάνεια των ινών. Ακόμη και μετά την εμφάνιση των επαναστατικών συνθετικών ινών πριν από σχεδόν έναν αιώνα, οι πρακτικές βαφής παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες. Παρόλο που σήμερα χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία δεκάδες διαφορετικές τεχνικές και βαφές, πολλές έχουν σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Καθώς οι ίνες ή τα ενδύματα βάφονται παραδοσιακά μετά την παραγωγή τους, απαιτούνται μεγάλες ποσότητες νερού και χημικών για τη βαφή των νημάτων.Κάποιοι εκτιμούν οι συμβατικές πρακτικές βαφής μπορούν να χρησιμοποιούν πολύ περισσότερα από 20 λίτρα νερού για κάθε μέτρο βαμμένου υφάσματος που παράγεται. Τα λουτρά βαφής καταναλώνουν επίσης τεράστιες ποσότητες ενέργειας καθ’ όλη τη διαδικασία απορρόφησης. Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι πόροι που χρησιμοποιούνται κατά τη διαδικασία που μπορούν να καταστήσουν την πρακτική δύσκολη στη διαχείριση. Ένα σημαντικό παραπροϊόν της βιομηχανίας βαφής είναι οι μεγάλες ποσότητες τοξικών υγρών αποβλήτων.Λόγω της επιμονής σε παρωχημένες πρακτικές και της ανεπαρκούς ρύθμισης της παραγωγής, δεν είναι εύκολο να αποτραπεί η διαρροή αυτών των υγρών αποβλήτων στο φυσικό περιβάλλον.

Η εξυγίανση της βιομηχανίας βαφής απαιτεί θεμελιώδη αλλαγή και η βαφή σε διάλυμα – ή βαφή μάζας – αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο βήμα προς μια νέα κατεύθυνση. Η τεχνική χρησιμοποιείται για τη βαφή συνθετικών υφασμάτων, όπως ο πολυεστέρας και το νάιλον. Κατά τη διαδικασία, οι χρωστικές ουσίες αναμειγνύονται με το υγρό διάλυμα πολυμερούς, προτού οι ίνες εξωθηθούν για να σχηματίσουν νήμα. Σε σύγκριση με τις παραδοσιακές μεθόδους, η βαφή σε διάλυμα καταναλώνει έως και 60% λιγότερο νερό, χρησιμοποιεί έως και 90% λιγότερες χημικές ουσίες και παράγει λιγότερες εκπομπές CO2. Επιπλέον, καθώς η χρωστική αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του νήματος (σε αντίθεση με τις παραδοσιακές διαδικασίες, όπου πρώτα παράγεται το νήμα και στη συνέχεια βάφεται), το αποτέλεσμα είναι μια ίνα με εξαιρετική αντοχή χρώματος. Οι ίνες που έχουν βαφτεί σε διάλυμα δεν ξεβάφουν ούτε ξεθωριάζουν με τη χρήση ή την έκθεση στο ηλιακό φως. Ενώ η χρωματική γκάμα των προϊόντων που βάφονται σε διάλυμα ήταν κάποτε περιορισμένη, εταιρείες όπως οιe.dye® έχουν φέρει επανάσταση στις δυνατότητες της τεχνολογίας με νέες διαδικασίες αντιστοίχισης χρωμάτων. Αν και αυτό αποτελεί ένα μόνο βήμα προς ένα πιο βιώσιμο μέλλον για τον κλάδο των outdoor δραστηριοτήτων, η αξιοσημείωτη πρόοδος στις τεχνικές βαφής κατά την παραγωγή της ίνας αποδεικνύει ότι, με διάθεση για καινοτομία και τεχνολογία που εξελίσσεται διαρκώς, υπάρχει μεγάλο περιθώριο να επιλύσουμε ορισμένα από τα παλαιότερα προβλήματά μας με νέες ιδέες, με την ελπίδα ενός πιο φωτεινού μέλλοντος.