Ελεύθερη

κατάβαση

σε

ενεργό

ηφαίστειο

Ήταν ακριβώς όπως το είχε φανταστεί ο Shanty: λευκές γραμμές πάνω στο μαύρο έδαφος, χαραγμένες από τα σκι σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο. Η αλληλεπίδραση των αντιθέσεων, οι εξαιρετικές εικόνες και μια μοναδική εμπειρία freeride. Όμως, για να γίνει αυτό, θα έπρεπε πρώτα να εκραγεί ένα ηφαίστειο.

Ο Shanty Cipolli ταξίδευε ούτως ή άλλως στη νότια Ιταλία. Για το πρότζεκτ του ArroSKIcini, ο Ιταλός σκιέρ ελεύθερου σκι και ορεινός οδηγός διέσχιζε την οροσειρά των Απεννίνων. «Ξεκινήσαμε την περιήγησή μας στους πρόποδες της Αίτνας γύρω στα τέλη Μαρτίου, πεζοπορώντας μέσα από πορτοκαλεώνες και λεμονόκηπους. Εκείνη την εποχή, ήταν δύσκολο να φανταστούμε ότι σύντομα θα κάναμε σκι, γλιστρώντας πάνω από χιονισμένες εκτάσεις καλυμμένες με μαύρη ηφαιστειακή άμμο.»

Πρόκειται για ένα σπάνιο φυσικό φαινόμενο. Μισό μέτρο φρέσκου χιονιού είχε συσσωρευτεί στην Αίτνα. Στη συνέχεια, το ηφαίστειο ενεργοποιήθηκε, εκτοξεύοντας καπνό και στάχτη. Αμέτρητα λαπίλλια — ηφαιστειακά θραύσματα στο μέγεθος πέτρας — έπεφταν σαν βροχή πάνω στο φρέσκο χιόνι, σχηματίζοντας ένα λεπτό, μαύρο στρώμα. Η διαρκής αναζήτηση για τοποθεσίες που κόβουν την ανάσα γέννησε μια απρόσμενη και πραγματικά μοναδική ευκαιρία: κατάβαση με σκι σε ένα ενεργό ηφαίστειο — ο Shanty Cipolli δεν επρόκειτο να αφήσει αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Όταν επικοινώνησε μαζί μας, καταλάβαμε αμέσως ότι έπρεπε οπωσδήποτε να συμμετάσχουμε. Τι γινόταν όμως με τον κίνδυνο;

Λίγοι γνωρίζουν το Όρος Αίτνα, ύψους 3.340 μέτρων, τόσο καλά όσο ο Nuccio Faro. Όταν ο οδηγός του ηφαιστείου έμαθε για το εγχείρημα, σκέφτηκε: «Αυτοί οι τύποι είναι τρελοί. Θα μπορούσαν να επιλέξουν οποιοδήποτε από τα επιβλητικά βουνά των Άλπεων, αλλά επιλέγουν την Αίτνα;»

Όμως σύντομα παρασύρθηκε κι ο ίδιος από την ιδέα. «Η φετινή χρονιά ήταν εξαιρετική. Ελάχιστες ομάδες εκδρομέων επιχειρούσαν να ανέβουν στην Αίτνα, είχε πέσει 50 εκ. φρέσκο χιόνι και λίγο αργότερα το ηφαίστειο εξερράγη. Ήταν ένα αληθινό θέαμα της φύσης.»

Με την εμπειρία του στο ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης, ο Nuccio ήταν ο ιδανικός συνοδός για την ομάδα. «Το χρονικό περιθώριο για ασφαλή δράση ήταν μικρό, καθώς το ηφαίστειο ετοιμαζόταν για μια νέα εκρηκτική φάση. Σεισμικές δονήσεις, εκρήξεις, διαρροές αερίων και η κατεύθυνση του ανέμου — όλα σήματα που έπρεπε να ελέγχονται διαρκώς κατά τη διάρκεια της αποστολής.»

Την πρώτη μέρα, ένα λεωφορείο μετέφερε την ομάδα στο σημείο εκκίνησης. Δύο μέρες νωρίτερα, είχε χιονίσει στην Αίτνα, προτού μια έκρηξη καλύψει τα πάντα με ηφαιστειακές πέτρες. Ο Shanty έλεγξε τις συνθήκες, ελπίζοντας να διαπιστώσει αν η ασπρόμαυρη κατάβαση του βουνού ήταν εφικτή με σκι.

Η αναρρίχηση πάνω στα λαπίλια, που έμοιαζαν με άμμο, απαιτούσε πολλή ενέργεια. «Είναι πραγματικά εξαντλητικό να διασχίζεις αυτή την άμμο. Και χρειάζεται πολλή ώρα για να ανεβάσουμε όλο τον εξοπλισμό μας στην κορυφή», είπε ο Shanty. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνονταν τσουγκράνες και φτυάρια, για να απομακρύνουν τις πέτρες από το χιόνι. Διαφορετικά, η τριβή θα ήταν υπερβολικά μεγάλη και θα ήταν αδύνατο να κάνει κανείς σκι στην επιφάνεια.

Στις πρώτες του προσπάθειες, ο Shanty συχνά κολλούσε στα ηφαιστειακά πετρώματα. Ευτυχώς, οι σπάνιες πτώσεις του δεν προκαλούσαν τίποτα πιο σοβαρό από γέλιο. Οι ασυνήθιστες συνθήκες δυσκόλευαν την προσπάθεια της ομάδας και καταπονούσαν τον εξοπλισμό, ενώ σποραδικές βροχές καυτής στάχτης έκαιγαν μικρές τρύπες στα ρούχα τους. «Το μπουφάν μου είναι λίγο λιγότερο αδιάβροχο απ’ ό,τι ήταν παλιά», αστειεύτηκε ο Shanty.

Ο freerider εντυπωσιάστηκε βαθιά από το τοπίο. «Κατά τις αναβάσεις, ένιωθα τις εκρήξεις και τις δονήσεις. Αυτό μου επέτρεψε να βιώσω τη φύση σε όλη της τη δύναμη και την ομορφιά. Στην κορυφή, μας υποδέχτηκε μια εκπληκτική θέα πάνω από κρατήρες που κάπνιζαν, μέχρι κάτω στη Μεσόγειο. Ένιωσα τη δύναμη της φύσης πιο έντονα από ποτέ».

Καθώς η ομάδα ξεκινά για τελευταία φορά, όλοι είναι εξαντλημένοι. «Είμαστε διαλυμένοι», λέει ο Shanty. «Κάθε φορά που σκαρφαλώνεις, το να διασχίζεις αυτή την άμμο σε εξουθενώνει. Και μέχρι την κορυφή είναι 3.000 μέτρα!» Εξετάζει τα σκι του, τα οποία έχουν γρατζουνιστεί έντονα από τα κοφτερά σαν ξυράφι λαπίλια. Γελώντας, τα σηκώνει προς την κάμερα. «Ας δούμε αν θα αντέξουν τη μέρα. Τουλάχιστον τώρα ξέρουμε ότι είναι κατάλληλα για σκι σε βράχο.»

Μια τελευταία προσπάθεια. Καταπληκτικές καταβάσεις πάνω από ένα σεληνιακό τοπίο. Στήλες καπνού, δονήσεις και η μονόχρωμη αλληλεπίδραση των χρωμάτων σε ένα ονειρικό σκηνικό. Θεαματικά πλάνα, αλλά πάνω απ’ όλα μια εμπειρία που θα μείνει αξέχαστη σε όλη την ομάδα. «Η στάχτη πάνω στο χιόνι έκανε την κατάβαση με σκι κάτι πραγματικά ξεχωριστό», περιγράφει ο φωτογράφος και βιντεογράφος Thomas Monsorno. «Βλέποντας τον Shanty να χαράζει λευκές γραμμές στο στρώμα μαύρης στάχτης, συνειδητοποίησα πραγματικά πόσο ξεχωριστό είναι αυτό το βουνό. Ήταν μια μοναδική εμπειρία freeride.»